Net i Ja

Problem prosty, rozwiązanie równie przejrzyste. A wszystko dzięki PL/SQL-owi.

Tak wygląda przykładowa deklaracja tabeli:

subtype tvalue is varchar2(1000);
 type thash is table of tvalue index by varchar2;
 hashtab thash;

Użycie tabeli hashowej:

hashtab(klucz) :=wartosc;

Czasem w czasie procesu testowania stworzonych procedur lub większych zapytań sql pojawia się potrzeba częstego ich testowania. Jednak często oryginalne dane, które mamy przetwarzać są zbyt duże by testy przeprowadzać w trakcie powstawania kodu. Dobrym rozwiązaniem tego problemu jest stworzenie kopi tabel z małą próbką testową orginalnych danych.

Kod stworzenia kopi tabeli, gdzie n jest zadaną ilością wierszy kopiowanych:

create table tablica_kopia as
 select * from tablica_orginalna
 where rownum <=n;

Kilka dni temu zacząłem się trochę więcej bawić z bazą danych Oracle i od razu napotkałem klika niespodzianek Oto jedna z nich. Pisałem funkcje składowaną, która po wykonaniu jakiś zapytań na bazie i sprawdzeniu kilku warunków miała zwrócić true lube false, a z racji że PL/SQL udostępnia cudowny typ BOOLEAN to zapragnąłem własnie z niego skorzystać.

create or replace function czy_spelnione_wymagania(
 pesel IN varchar2,
 temat IN varchar2)
 return boolean
 is

....

Funkcja się skompilowała poprawnie, więc cały szczęśliwy chciałem ją przetestować korzystając z zabawnej tablicy DUAL.

SELECT czy_spelnione_wymagania('8089123243','Oaza Nowego Zycia 1') FROM DUAL;

I tu mnie spotkało niemiłe zaskoczenie:

ORA-06552: PL/SQL: Statement ignored
ORA-06553: PLS-382: expression is of wrong type

Zasięgnąłem informacji o błędzie i byłem dość  zaskoczony tym co było przyczyną. A mianowicie poczciwy SQL nie obsługuje udostępnianego przez PL/SQL typu BOOLEAN! Więc trzeba to obejść jakoś ładnie i poniżej przedstawiam moją propozycje rozwiązania tego problemu za pomocą bloku PL/SQL.

DECLARE
VAR_BOOL BOOLEAN;
BEGIN
VAR_BOOL :=czy_spelnione_wymagania();
IF( VAR_BOOL = TRUE ) THEN
DBMS_OUTPUT.PUT_LINE( ‘TRUE’ );
END IF;
END;

Tak więc nie jesteśmy zmuszeniu do modyfikacji formatu zwracanych danych przez naszą funkcje składowaną, ale oczywiście jak ktoś bardzo lubi to może sobie przyjąć, że będzie zwracał int, gdzie FALSE = 0 a TRUE = 1.