Pionowy podział uzyskamy komendą:

(tryb komend) :new tab nazwa pliku

lub

(tryb komend):split

Przechodzimy między oknami:

(tryb komend)Ctrl+W+strzałka w zależności do którego okna chcemy przejść

Rozwiązaniem by po nawiązaniu połączenia zadeklarowanie używanego kodowania, w taki sposób:

$dbh->query('SET NAMES "utf8"');

W pierwszej kolejności pomyślałem o jakieś bardziej odchudzonej wersji Ubuntu. Szybko trafiłem na Xbuntu, które jak twierdzą twórcy u mnie powinno zadziałać:

You need 192 MB RAM to run the Live CD or 192 MB RAM to install. The Alternate Install CD only requires you to have 64 MB RAM at install time.

Tak więc pobrałem najnowszą stabilną kompilacje (obecnie 9.10) i wypaliłem ją szybciutko na CD. Niestety proces instalacji na mojej maszynie w pewnym momencie się przerywał i już nie chciał za żadne skarby posunąć się dalej. Tak więc spróbowałem wcześniejszej kompilacji z przed roku (8.10), lecz niestety ta próba zakończyła się podobnie.

Poszukałem jeszcze dokładniej i znalazłem modyfikacje Ubuntu o jeszcze mniejszej złożoności.

Flexbuntu jest ekstremalnie okrojoną dystrybucją wymagającą do działania zaledwie 64MB ramu Jednak nie było dane jej prawidłowo bootować się na tym komputerze, z niewiadomych mi do tej pory powodów… Więc szukałem dalej…

Następnie spróbowałem ArchLinux który charakteryzuje się dużą wydajnością i małą ilością procesów standardowo włączonych do dystrybucji. W procesie instalacji kierowałem się bardzo dobrze napisaną instrukcją.

Po przejściu procesu instalacyjnego, który nie okazał się tak strasznym jak go malują, komputer się zrestartował i początkowo wszystko szło pięknie … do czasu … moim oczom ukazał się taki ekran:

The superblock could not be read or does not describe a correct ext4
filesystem. If the device is valid and it really contains an ext4
filesystem (and not swap or ufs or something else), then the superblock
is corrupt, and you might try running e2fsck with an alternate superblock:
    e2fsck -b 8193 <device>

******************* FILESYSTEM CHECK FAILED *************
* Please repair manually and reboot. Note that the root *
* filesystem is currently mounted read-only. To remount *
* it read-write type: mount -n -o remount,rw /          *
* When you exit the mantenance shel the system will     *
* reboot automatically.                                 *
*********************************************************

Give root password for mantenance

Okazało się że dystrybucja losowo przydziela nazwy partycjom przy każdym uruchomieniu, więc trzeba było je bardziej jednoznacznie wyspecyfikować w pliku konfiguracyjnym. Na szczęście każda partycja ma niezmienny UUID, który można podejrzeć wydając polecenie ‘blkid’ w konsoli. Ostatecznie tak musiałem zmodyfikować plik /etc/fstb aby udało się poprawnie uruchomić system.

UUID=b30cadc0-5e0f-4766-98e9-2ae97d53d930 /boot ext2 defaults 0 1
UUID=f61ed654-d7d3-41e0-b301-ce8d60fe910e swap swap defaults 0 0
UUID=c1263d23-c359-42aa-bca0-f518d9963e89 / ext2 defaults 0 1
UUID=57cde885-b368-4575-9434-3db28f2c5c2a /home ext2 defaults 0 1

Tu można trochę więcej poczytać o źródle problemu: http://wiki.archlinux.org/index.php/Persistent_block_device_naming#by-label

Na szczęście coś z tym można zrobić Odnajdujemy w opcjach ustawienia skrótów klawiszowych:

Window -> Preferences -> General -> Keys

I pozostaje nam odnaleźć wszystkie kombinacje skrótów zasłaniających polskie znaki. Najłatwiej to uczynić odfiltrowując skróty napewno nie wchodzące w grę, wystarczy wpisać w pole „Szukaj” „Alt”.

Po poprawieniu wszystkiego będziemy mogli korzystać z wszystkich polskich znaków poza „ń”, cóż taki psikus…

Aby skorzystać z „ń” trzeba wykonać jeszcze jedną czynność:

Window -> Customize Perspective -> Commands

I tu odznaczamy „New PHP Document”. Teraz możemy się cieszyć z polskich znaków w ZendStudio.