Jest jednak rozwiązanie, które ograniczy nam sporo cierpienia mimo, iż na początku może odstraszać wielbicieli webowego interfejsu phpMyAdmin. Myślę tu o wbudowanych narzędziach bazy MySQL o nazwie mysqldump oraz mysql. Obsługa ich odbywa się za pomocą konsoli systemowej.

Gdy chcemy eksportować z bazy danych:

mysqldump --user=XXXXXXXX --password=XXXXXXX --databases DB_NAME1 DB_NAME2 DB_NAME3 > /PATH/TO/DUMPFILE.SQL

Gdy chcemy importować do bazy danych:

mysql --verbose --user=XXXXXXXX --password=XXXXXXXX DB_NAME < /PATH/TO/DUMPFILE.SQL

Oto krótka prezentacja tego jak wygląda najnowsza wersja:

a oto link do ściągnięcia

www.palmheroes.com/releases/PalmHeroes1.05.3.zip

Jak zapytacie?

Wszystko dzięki pamięci podręcznej systemu przechowującej ostatnie zapytania do serwerów dns. Aby je obejrzeć wystarczy skorzystać z ipconfig:

ipconfig /displaydns

I już ostatnio przeglądane domeny są widoczne

php_flag magic_quotes_gpc Off

Rozwiązanie problemu okazało się banalne:

SetEnv MAGIC_QUOTES 0

create or replace function czy_spelnione_wymagania(
 pesel IN varchar2,
 temat IN varchar2)
 return boolean
 is

....

Funkcja się skompilowała poprawnie, więc cały szczęśliwy chciałem ją przetestować korzystając z zabawnej tablicy DUAL.

SELECT czy_spelnione_wymagania('8089123243','Oaza Nowego Zycia 1') FROM DUAL;

I tu mnie spotkało niemiłe zaskoczenie:

ORA-06552: PL/SQL: Statement ignored
ORA-06553: PLS-382: expression is of wrong type

Zasięgnąłem informacji o błędzie i byłem dość  zaskoczony tym co było przyczyną. A mianowicie poczciwy SQL nie obsługuje udostępnianego przez PL/SQL typu BOOLEAN! Więc trzeba to obejść jakoś ładnie i poniżej przedstawiam moją propozycje rozwiązania tego problemu za pomocą bloku PL/SQL.

DECLARE
VAR_BOOL BOOLEAN;
BEGIN
VAR_BOOL :=czy_spelnione_wymagania();
IF( VAR_BOOL = TRUE ) THEN
DBMS_OUTPUT.PUT_LINE( ‘TRUE’ );
END IF;
END;

Tak więc nie jesteśmy zmuszeniu do modyfikacji formatu zwracanych danych przez naszą funkcje składowaną, ale oczywiście jak ktoś bardzo lubi to może sobie przyjąć, że będzie zwracał int, gdzie FALSE = 0 a TRUE = 1.

W pierwszej kolejności pomyślałem o jakieś bardziej odchudzonej wersji Ubuntu. Szybko trafiłem na Xbuntu, które jak twierdzą twórcy u mnie powinno zadziałać:

You need 192 MB RAM to run the Live CD or 192 MB RAM to install. The Alternate Install CD only requires you to have 64 MB RAM at install time.

Tak więc pobrałem najnowszą stabilną kompilacje (obecnie 9.10) i wypaliłem ją szybciutko na CD. Niestety proces instalacji na mojej maszynie w pewnym momencie się przerywał i już nie chciał za żadne skarby posunąć się dalej. Tak więc spróbowałem wcześniejszej kompilacji z przed roku (8.10), lecz niestety ta próba zakończyła się podobnie.

Poszukałem jeszcze dokładniej i znalazłem modyfikacje Ubuntu o jeszcze mniejszej złożoności.

Flexbuntu jest ekstremalnie okrojoną dystrybucją wymagającą do działania zaledwie 64MB ramu Jednak nie było dane jej prawidłowo bootować się na tym komputerze, z niewiadomych mi do tej pory powodów… Więc szukałem dalej…

Następnie spróbowałem ArchLinux który charakteryzuje się dużą wydajnością i małą ilością procesów standardowo włączonych do dystrybucji. W procesie instalacji kierowałem się bardzo dobrze napisaną instrukcją.

Po przejściu procesu instalacyjnego, który nie okazał się tak strasznym jak go malują, komputer się zrestartował i początkowo wszystko szło pięknie … do czasu … moim oczom ukazał się taki ekran:

The superblock could not be read or does not describe a correct ext4
filesystem. If the device is valid and it really contains an ext4
filesystem (and not swap or ufs or something else), then the superblock
is corrupt, and you might try running e2fsck with an alternate superblock:
    e2fsck -b 8193 <device>

******************* FILESYSTEM CHECK FAILED *************
* Please repair manually and reboot. Note that the root *
* filesystem is currently mounted read-only. To remount *
* it read-write type: mount -n -o remount,rw /          *
* When you exit the mantenance shel the system will     *
* reboot automatically.                                 *
*********************************************************

Give root password for mantenance

Okazało się że dystrybucja losowo przydziela nazwy partycjom przy każdym uruchomieniu, więc trzeba było je bardziej jednoznacznie wyspecyfikować w pliku konfiguracyjnym. Na szczęście każda partycja ma niezmienny UUID, który można podejrzeć wydając polecenie ‘blkid’ w konsoli. Ostatecznie tak musiałem zmodyfikować plik /etc/fstb aby udało się poprawnie uruchomić system.

UUID=b30cadc0-5e0f-4766-98e9-2ae97d53d930 /boot ext2 defaults 0 1
UUID=f61ed654-d7d3-41e0-b301-ce8d60fe910e swap swap defaults 0 0
UUID=c1263d23-c359-42aa-bca0-f518d9963e89 / ext2 defaults 0 1
UUID=57cde885-b368-4575-9434-3db28f2c5c2a /home ext2 defaults 0 1

Tu można trochę więcej poczytać o źródle problemu: http://wiki.archlinux.org/index.php/Persistent_block_device_naming#by-label

Postanowiłem od razu go wypróbować, lecz niestety pierwsza próba zakończyła się niepowodzeniem, bo jak podejrzewam proces uTorrenta spróbował w trakcie nagrywania odczytać plik. Ale nie poddałem się i dałem narzędziu Microsoftu do wypalania plików iso jeszcze jedną szanse… tym razem się udało

Pobrałem program VBRFix MP3, załadowałem wadliwy plik i uruchomiłem naprawianie. Po krótkiej chwili miałem naprawiony plik mp3.

I dziś z dniem rozpoczęcia nowego semestru postanowiłem zaprowadzić nowe porządki w moim Acer 3810, na początek nowy system, wybór z różnych względów padł na Windows 7. Zaczęło robić się ciekawie, bo mój przenośny laptop jest tak przenośny, że nie ma napędu Choć ma 13 cali to jednak ten napęd już raczej nie jest potrzebny.

Więc skomponowałem sobie zestaw do instalacji Windowsa bezpośrednio z płyty, używając nagrywarki DVD wymontowanej ze stacjonarnego komputera oraz adapter USB/ATA (na allegro 13-14zł plus przesyłka).

Po ustawieniu bootowanie w biosie z napędu usb płyta jednak nie uruchamiała instalatora, mimo, że napęd zacięcie z niej czytał. Płyta była dobra bo na stacjonarce działała bez zarzutu.

Wszystkiemu udało się zaradzić gdy zoriętowałem się jakie są znaczące różnice w konfiguracji stacjonarki i laptopa. Chodziło o dysk SATA. Myślałem że Microsoft uporał się już z tym problemem a jednak. Trzeba wejść do ustawień biosu i w kontrolerze kanału SATA wyłącz AHCI (czyli przełączyć na IDE).

Dalsza instalacja przebiegła już bez problemowo

Na szczęście coś z tym można zrobić Odnajdujemy w opcjach ustawienia skrótów klawiszowych:

Window -> Preferences -> General -> Keys

I pozostaje nam odnaleźć wszystkie kombinacje skrótów zasłaniających polskie znaki. Najłatwiej to uczynić odfiltrowując skróty napewno nie wchodzące w grę, wystarczy wpisać w pole „Szukaj” „Alt”.

Po poprawieniu wszystkiego będziemy mogli korzystać z wszystkich polskich znaków poza „ń”, cóż taki psikus…

Aby skorzystać z „ń” trzeba wykonać jeszcze jedną czynność:

Window -> Customize Perspective -> Commands

I tu odznaczamy „New PHP Document”. Teraz możemy się cieszyć z polskich znaków w ZendStudio.